spyropoulou_marialena

Μαριαλένα Σπυροπούλου

Της Μαριλένας Παππά

Χορεύει σαν την ηρωίδα της, εμπνέεται από κάτι τόσο μικρό, τόσο ασήμαντο όπως μία τρίχα κι αποφάσισε μετά από μία άκρως επιτυχημένη πορεία ως ψυχοθεραπεύτρια να ξανασυστηθεί στο κοινό, μέσα από εκείνο το παιδικό όνειρο που της ψιθύριζε κάθε τόσο μία νέα ιστορία.

Η Μαριαλένα Σπυροπούλου έχει στ’ αλήθεια ψυχή συγγραφέα.

02479_03

  1. Η «Ρου» είναι η πρώτη συγγραφική σου απόπειρα. Τι προσδοκίες είχες όταν την έγραφες;

Δεν είχα εμπορικές προσδοκίες. Γενικά δεν ξεκίνησα έχοντας προσδοκίες. Όταν ολοκληρώθηκε η γραφή της, ένιωσα ξαλαφρωμένη που είπα αυτή την ιστορία. Σαν να έπρεπε να ειπωθεί. Ίσως, ήθελα να αγαπηθεί η Ρου και να συγκινήσει. Έστω και έναν.

2. Τι αποτέλεσε έμπνευση για τη σύλληψη της ιδέας;

Η αρχική έμπνευση ήρθε από την τρίχα. Από αυτό το ασήμαντο ανθρώπινο ίχνος που έχει την ικανότητα να υπάρχει παντού, ακόμα και όταν δεν το βλέπουμε και να εισχωρεί ακόμα και στο σώμα, δυσκολεύοντας ακόμα και τη βάδιση, για παράδειγμα, όπως συμβαίνει στις κομμώτριες. Αυτή η παρατήρηση με οδήγησε να σκεφτώ τις ανθρώπινες σκέψεις, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις ανθρώπινες ελλείψεις. Επίσης ήθελα να μπορέσω κάποια στιγμή να γράψω για την εφηβεία ενός κοριτσιού, για αυτό το δύσκολο μεταβατικό στάδιο, που περιγράφεται ελάχιστα, και τελικά για τη γυναικεία σεξουαλικότητα, η ικανοποίηση της οποίας είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί στην αγάπη.

  1. Έχεις κοινά βιώματα με τη Ρου;

Χορεύω σαν τη Ρου, έχω επισκεφτεί πολλάκις μεγάλα clubs, υπήρξα έφηβη, έχω μητρική καταγωγή από νησί και έχω υπάρξει ψυχαναλυόμενη για πολλά χρόνια. Πέραν τούτου τίποτε άλλο δεν με συνδέει με την ηρωίδα μου.

spyropoulou_marialena

  1. Στο βιβλίο κυριαρχεί το βασικό χαρακτηριστικό της μετάβασης. Από την εφηβεία στην ενηλικίωση, από το ολόκληρο στην απώλεια, από μια Ελλάδα που αλλάζει, κι όλα αυτά μ’ έναν τρόπο βίαιο, απότομο, σκληρό. Η μετάβαση είναι πάντα τόσο σκληρή;

Η μετάβαση, η κρίση, η ανάπτυξη, όλες οι διεργασίες που μας πάνε μπροστά, την ίδια στιγμή επαναδιαπραγματεύονται και ζητήματα των προηγούμενων σταδίων ή και του παρελθόντος. Και ο άνθρωπος έχει την ασυνείδητη ανάγκη από τη μια να προχωρά, από την άλλη να παγώνει τη διαδικασία της εξέλιξης και να μένει στάσιμος ή ακόμα και να παλινδρομεί. Αυτό μπορεί να μη φαίνεται πάντα, να μη το βιώνουν όλοι οι άνθρωποι, τελικά όμως υπάρχει σε καθετί όμορφο και κάτι σκληρό. Δυστυχώς συνεχώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με το αρνητικό και το θετικό ταυτόχρονα. Δεν μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς διαπραγμάτευση θανάτου και, ναι αυτό είναι σκληρό, αν το αναλογιστούμε. Αφήστε που μερικές φορές σε αυτές τις μεταβάσεις υπάρχει και κάτι βίαιο, δεν είναι τυχαίο που η βία έχει διττή σημασία, τη σκληρότητα αλλά και τη βιασύνη.

  1. Γιατί αποφάσισες να τοποθετήσεις το βιβλίο σου στα τέλη της δεκαετίας του ’90;

Γιατί περίπου τότε ήμουν έφηβη και εγώ. Έχω αποφασίσει να γράφω μόνο για πράγματα που γνωρίζω. Από την άλλη, σε ένα βαθύτερο επίπεδο, θεωρώ κομβικής σημασίας τη δεκαετία του ’90, είναι ένα σημείο που τέμνονται οι προηγούμενες δεκαετίες, φτάνουν στο απόγειο της ανάπτυξης και ενώ νομίζαμε ότι το 2000 θα συνεχίσει την ανάπτυξη, ήταν η αρχή του τέλους. Θεωρώ ότι είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για πολλά πράγματα, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά. Επίσης θεωρώ ότι η μετάβαση από τη δραχμή στο ευρώ για όλους εμάς που ήμασταν εκείνη την περίοδο έφηβοι και όχι μόνο πυροδότησε μια τεράστια φαντασίωση για τη ζωή που θα κάναμε. Εγώ μεγάλωσα από την οικογένειά μου με το όνειρο της Ενωμένης Ευρώπης.

Η μητέρα μου από νωρίς μου έλεγε ότι θα μπορώ να δουλέψω στο εξωτερικό με μεγάλη ευκολία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό ακριβώς τις πρώτες μέρες που κρατούσαμε το ευρώ στα χέρια μας. Ήταν μια αίσθηση αναβάθμισης, ξεπλύναμε την ντροπή μας, νιώθαμε λίγο περισσότερο ισότιμοι. Για έναν έφηβο αυτό είναι ένας ολόκληρος κόσμος, είναι το μέλλον του. Οι δυτικές αξίες όπως οι σπουδές αλλά και η απελευθέρωση. Εν πολλοίς, δεν θέλω να είμαι αρνητική συνολικά, κερδίσαμε πολλά πράγματα, δεν ήταν μόνο δηλαδή ψευδαίσθηση η ενωμένη Ευρώπη, δυστυχώς όμως η χώρα μας δεν μπορεί να πατήσει και με τα δυο πόδια εκεί. Και τελικά αναβιώνουν όλα τα ανατολίτικα στοιχεία της ζωής μας, που περιγράφονται στο παρελθόν της Ρου, στη μαμά της και στους παππούδες της. Εμείς είμαστε και τα μεν και τα δε.

  1. Στο τέλος -σε κάθε τέλος- με έναν τρόπο όλα «τακτοποιούνται»;

Το τέλος έτσι και αλλιώς ως λέξη σημαίνει σκοπός. Είναι μια κατάληξη, μια ολοκλήρωση, οπότε προφανώς εκεί κάποια τακτοποίηση κάποιου είδους υπάρχει. Μου αρέσουν τα ανοιχτά τέλη στη λογοτεχνία, όχι γιατί αδυνατώ να φανταστώ τι θα κάνουν οι ήρωές μου, συνεχίζω να έχω επιθυμία για αυτούς και μετά το τέλος του βιβλίου, απλώς νομίζω ότι η ζωή είναι ένα συνεχές σταυροδρόμι. Οι τάσεις μας, οι κλίσεις μας, ο χαρακτήρας μας είναι η μοίρα μας, αλλά υπάρχει πάντα και κάτι λίγο από τυχαίο.

  1. Η συγγραφή ήταν ένα παιδικό όνειρο που έγινε πραγματικότητα;

Ναι. Και νιώθω καλά που μπορώ να το πω χωρίς να ακουστώ ψώνιο. Ήταν ένα μεγάλο, αδήλωτο, κρυφό και ενοχικό όνειρο στο οποίο πήγαινα κόντρα, από υπερβολική ανασφάλεια, φόβους, ενοχές, γείωση και αρκετό Υπερεγώ.

  1. Υπάρχουν κοινά στοιχεία στη συγγραφή με την ψυχανάλυση;

Οι λέξεις είναι τα υλικά και στις δύο διαδικασίες. Και η ανακάλυψη ενός νέου ή πολλών νέων τρόπων να ξαναφηγηθείς το τραύμα. Οι ανθρώπινες ιστορίες έχουν για μένα νόημα τόσο στη συγγραφή όσο και στην ψυχανάλυση. Επιθυμώ με λέξεις να ανακαλύψω, να μετακινήσω, να συγκινήσω και την ίδια στιγμή να μετακινηθώ και να συγκινηθώ. Είναι και τα δύο ενεργητικές διαδικασίες από όποια πλευρά και αν στέκεσαι. Ακόμα και στην πολύ σπουδαία θέση του ακροατή και του αναγνώστη.

  1. Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο;

Ετοιμάζω κάτι καινούργιο, για το οποίο δεν είμαι έτοιμη να μιλήσω ακόμη. Μπορώ όμως να πω ότι θέλω να γράφω πράγματα που έχουν βαθύ νόημα για μένα, αλλά στο επόμενο έχω και μια ακόμα επιδίωξη, να περάσω καλά, να το ευχαριστηθώ.

 

, , , ,

Related Post

ImageHandler

Παναγιώτης Πετράκης

camilla-läckberg

Η γοργόνα- Camilla Lackberg/ εκδόσεις Μεταίχμιο

rou-864x400_c

Ρου- Μαριαλένα Σπυροπούλου/ εκδόσεις Μεταίχμιο

11403362_978914538799129_6354890136311303211_n

Σοφία Μπεράτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *